Passie Pensioneert Nooit voor Brigitte Picavet

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? Het experiment; materiaal en vormonderzoek, nieuwe combinaties uitproberen, onorthodoxe keuzes maken. Bij aanvang niet weten wat de uitkomst is. Omdat ieder werk uniek is, kan ik slechts ten dele terugvallen op vakkennis en ervaring, ik werk het liefste op het scherp van de snede, met een gevoel van urgentie, het werk moet als het ware veroverd worden. Ik maak vaak opzettelijk werk stuk, snijd en knip delen weg, om niet in routine te vervallen. Nou kan dat natuurlijk ook routine worden…. maar nee, dat probeer ik dus te voorkomen.

Wat is mijn idee van ultiem geluk?

In vrijheid kunnen werken in mijn atelier, wandelen in de natuur met mijn geliefde, met onze kinderen naar een concert of museum, met vrienden genieten van een goede maaltijd. Er is veel dat me gelukkig kan maken.

Wat is mijn grootste angst?

Dat de mens aan hebzucht en liefdeloosheid ten prooi valt. Onze samenleving drijft op een economie van het tekort. Steeds wordt een appel gedaan op het gevoel dat het je aan iets ontbreekt, dat je niets mag missen, dat geluk en voorspoed verdient moeten worden, dat geld alles goed maakt. Zeker, verlangen hoort bij de mens, het is een krachtige motor, het zet ons in beweging. Daar is niets mis mee, het maakt dat we boven onszelf uitstijgen. De valkuil is dat we onverzadigbaar zijn, steeds naar de horizon reiken, niet zien wat zich voor onze neus afspeelt. Terwijl geluk en liefde voor het oprapen liggen

Waar houd ik het meest van aan mijn werk?

Dat hoofd en handen samenwerken, iets tastbaars tot stand brengen, uitdrukking geven aan mijn verwondering over de wereld. Dat ik keuzes mag maken die onafhankelijk zijn van het veelgeprezen verdienmodel, voor velen ‘toverwoord’ in deze tijd. Dat ik themas die mij persoonlijk raken op een fysiek- zinnelijke wijze in beeld kan brengen. Dat ik me kan uitdrukken op een manier die aan het spreken vooraf of voorbij gaat.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Twijfel. Op mijn schouder zit een kritische papegaai, de vogel voert nogal eens de boventoon en maakt me dan vleugellam.

Wat is mijn grootste valkuil? Mateloosheid. Niet van ophouden weten, alsmaar doorgaan, niet meer zien waar ik mee bezig ben, gedrevenheid wordt dan een beperking.

Wanneer zou ik liegen? Als ik daarmee onnodig leed voorkom.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Er zijn er velen, ik waardeer uiteenlopende kunstenaars ongeacht de discipline en geaardheid, ruimtelijk, plat, fotografie, multimedia, expressief of ingetogen. Bewondering is wat mij betreft misschien meer voorbehouden aan hen van wie het oeuvre is voltooid.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? In het algemeen: dat er zoveel hardnekkige misvattingen over kunst bestaan, dat het niet de waardering krijgt die het verdient, je moet zo vaak uitleggen waar je mee bezig bent. Lang heb ik geworsteld met de eeuwige vraag of je kunt leven van je werk, hoeveel en vaak je verkoopt. Op een bepaald moment heb ik besloten een bijbaan te nemen en de tijd die me resteert naar eigen inzicht in te vullen, dat was een bevrijding. Soms kost het me moeite de motor op gang te houden, maar met het stijgen der jaren drukken beide steeds minder op me, ik weet dat twijfel en ongemak altijd worden opgevolgd door een verlangen om verder te werken.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Het gelukkigste ben ik als ik middenin het maak- en zoekproces zit, er onder mijn handen dingen ontstaan die me verrassen of ontroeren. Vaak is dat in mijn atelier, maar ook op reis of tijdens vakanties neem ik materiaal mee om ’s avonds nog wat te schetsen en indrukken vast te leggen. Als een specifiek werk eenmaal af is, verlies ik eigenlijk vrij snel mijn belangstelling ervoor, het is dus echt in wat eraan vooraf gaat dat ik mijn geluk vind.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Eigenlijk spreekt dat voor zich, net als veel kunstenaars laat ik me zelden leiden door economische motieven. Het is de liefde voor de kunst die me drijft, ophouden met werk bij het bereiken van een bepaalde leeftijd is daarom niet aan de orde.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Zou meer lef willen hebben, spontaner en directer willen zijn, maar aan alles zitten twee kanten. Ik kijk vaak de kat uit de boom, vervul de rol van observator, en zie daardoor dingen waar anderen aan voorbij gaan. Dat komt me in mijn kunstenaarschap best vaak van pas.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Ik hecht niet zo aan maatschappelijke status, maar het winnen van de publieksprijs bij de expositie Linkse hobby, de keuze van Jan Marijnissen (2012) en de daaruit voorvloeiende solotentoonstelling Heavy flowers, plastic bottles (2013) in Museum Jan Cunen was een mooie erkenning. Daarnaast ben ik er trots op dat ik mijn eigen weg bewandel, dat ik doe wat ik moet doen.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Ik woon en werk sinds 18 jaar in Oss en heb het hier prima naar mijn zin. Heb recent overwogen te verhuizen naar een grotere stad, ik zeg wel eens gekscherend dat het leuke aan Oss is, dat ik nog eens ergens kom. Ben vaak op pad, bezoek onze dochters in Utrecht, collega-kunstenaars, tentoonstellingen en concerten in andere steden, maar een fijn atelier in de voormalige Pauluskerk en een huis op de grens van stad en platteland maken het de moeite waard om te blijven. Ik droom van een tweede huisje iZeeuws-Vlaanderen, de streek van mijn jeugd, de zee en het licht daar hebben een magische aantrekkingskracht op me.

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Mijn gezondheid.


Wat is mijn meest markante karakteristiek? Mijn ernst, misschien, of mijn scherpe blik?

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Houd erg van buiten, doe inspiratie op langs de Maas, lopend door de Hemelrijkse Waard, uitkijkend over de kreken en de Westerschelde in mijn geboortestreek. Maar gewoon wat gaan zitten mijmeren levert ook veel op, de locatie waar ik me bevind is niet van doorslaggevend belang.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? De afgelopen jaren was dat Concours in Utrecht. Nog op mijn verlanglijstje staat Cordial, een restaurant met Michelinster in mijn eigen stad Oss.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? Dat boeken mijn leven beïnvloed hebben staat wel vast, maar het zijn er vele. Als kind maakte een onderwijzer mijn ouders opmerkzaam op mijn liefde voor lezen, dat was een groot geluk, want lezen was in ons gezin geen vanzelfsprekendheid. Door lezen ontdekte ik een wereld voorbij de mij bekende horizon. Lees veel werk van vrouwen, door hen leerde ik al jong alternatieve keuzes maken. De dagboeken van Anaïs Nin, de romans van Hella Haase en Iris Murdoch, en in het bijzonder De Wand van Marlen Haushofer. Momenteel lees ik veel non-fictie, voornamelijk over zenboeddhisme en meditatie.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Op dit moment neem ik met regelmaat de dichtbundels van Arie Visser en Emily Dickinson ter hand, maar ik lees veel en graag, kan niet echt een favoriet noemen.

You Only Die Once‘. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? Heb een brede muzikale smaak, klassiek en lichte muziek zijn me even lief. De Amerikaanse singer-songwriter Joni Mitchell behoort voor mij tot de top, dus als ik moet kiezen wordt zij het.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Houd niet van het woord held/heldin, maar de hoofdpersoon uit De Wand van de Oostenrijkse schrijfster Marlen Haushofer maakte een onuitwisbare indruk op me. De vrouw stuit op een onzichtbare wand, waarachter een doodse onbeweeglijkheid heerst. In haar strijd om alleen te overleven, is de liefde voor haar het enige wat overblijft. De uiterste consequentie hiervan is haar afrekening met ‘het wezen dat moordt en vernietigt’ – een gebeurtenis die als een voortdurende dreiging de roman beheerst. In 2013 realiseerde ik met enkele collega’s een installatie die zijn inspiratie vond in dit boek.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Mijn man en mijn twee dochters.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? Als twintiger zag ik met een paar huisgenoten de film Passione d’Amore van Ettore Scola. Ik was compleet van mijn stuk gebracht, begreep toen niet goed waarom. Veel later deed zich de gelegenheid voor de tamelijk onbekende film nog eens te zien, tijdens het theaterfestival De Parade in Den Bosch. De beheerder van de locatie waar de film getoond werd, kwam echter om onbekende reden niet opdagen, het duurde dus nog een decennium voor ik de film thuis op dvd voor de tweede maal zag. Wil er niet teveel over zeggen, het draait weer om de liefde – de titel doet dat natuurlijk al vermoeden. Verwacht echter geen zoete zwijmel, hier dringt zich een rauwe noodzaak op waaraan niet valt te ontkomen.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? Creëren is vooral gebaat bij mentale vrijheid, daarmee bedoel ik een open houding, die in een gegeven situatie een voor die context passende vorm kiest, en niet terugvalt op gewoonten of voor de hand liggende oplossingen. Natuurlijk is een daarvoor een zekere financiële ruimte nodig. Om die reden is het zorgwekkend dat de Nederlandse overheid zoveel en zwaar heeft gesneden in de voorzieningen voor kunstenaars. Veel kunstenaars zijn voor hun inkomen afhankelijk van bijbanen, stellen om als kunstenaar actief te kunnen blijven vaak hun welzijn in de waagschaal.


Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Kunst komt op de eerste plaats, er is een periode geweest waarin dat niet zo was, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Voor mij is een leven zonder kunst niet denkbaar. Ik word gelukkig van kunst, zowel van zelf maken, als van kijken naar het werk van anderen. Sinds enkele jaren ruil of koop ik zo nu en dan werk van collega’s; een goed gesprek in het atelier en dan naar huis met iets unieks, het maakt me zielsgelukkig.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Mijn man wellicht? Ik houd me niet zo bezig met dit soort vragen geloof ik…

Met wie zou ik in 2018 graag willen werken? Heb dit jaar met verschillende collega’s mogen samenwerken. In april 2018 nam ik deel aan een groepsexpositie, Roerloos, in de Gruyterfabriek te ’s-Hertogenbosch en in april-mei exposeerde ik met Fred Geven bij het Academisch Genootschap te Eindhoven. Onze omzwervingen in de natuur vormden het leitmotiv bij de inrichting van de tentoonstelling. De combinatie van onze onderling heel verschillende werelden pakte verrassend goed uit, de individuele werken toonden zich van hun beste kant in elkaars nabijheid.

Naar welk project, in 2018, kijk ik uit? Op 29 en 30 september doe ik mee aan de jaarlijkse kunstroute van stichting Kunstbakens. Kunstenaars woonachtig in het land van Maas en Waal stellen hun atelier open voor publiek en bieden onderdak aan collega’s van elders. Vorig jaar mocht ik als gastkunstenaar werken in het monumentale theekoepeltje op de Waaldijk in Druten, dat was zo’n geweldige plek! Dit jaar hoop ik een geschikte plek te vinden voor een nieuwe installatie, spannend want nog in wording. Het rivierengebied doet me denken aan mijn geboortestreek, Zeeuws-Vlaanderen, het voelt dus een beetje als thuiskomen.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2018? Sinds ik actief ben op sociale media ontmoet ik vaker collega’s, ook in levende lijve, het maakt het leggen van contacten voor mij makkelijker. Ik hoop dat die trend zich voortzet, maar blijf ook bewust de stilte opzoeken. Hoewel niet altijd fijn, levert het isolement me ook veel op. Het is een noodzaak, denk ik.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2018? Op 18 en 25 augustus stel ik mijn atelier open voor bezoekers. Belangstellenden kunnen zich hiervoor via email aanmelden: picavetbrigitte@gmail.com Locatie: Oude Litherweg 2 te Oss. Ontvangst: 13.00 – 17.00 uur.

Hoe kun jij contact met mij opnemen? Ik ben bereikbaar via mijn website: http://www.brigittepicavet.com via email: picavetbrigitte@gmail.com of telefonisch op 0633774446.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s