Passie Pensioneert Nooit!

Ben eerlijk. Pensioneren is niet een geweldig idee.  Zeker niet op 65 jarige leeftijd. Pensioneren zoals wij het vandaag kennen is een relikwie uit een tijd en wereld die al lang voorbij is. In de moderne economie zijn conventionele verhalen over pensioneren niet alleen ongeschikt maar ook contra productief.

We worden dagelijks blootgesteld aan verhalen die ons brein beïnvloeden met waarschuwingen dat we meer moeten sparen wanneer we van de economische klip af willen springen die bekend staat als 65 jarige leeftijd. En velen van ons zijn ervan overtuigd geraakt dat we eerder van die klip af willen springen, indien mogelijk, veel eerder.  Maar willen wij werkelijk ophouden met werken?

Het is triest – miserabel zelfs – dat zo veel mensen werken in ondernemingen en kantoren die zij haten. Zij hebben zichzelf ervan overtuigd dat het antwoord ‘ pensioneren’  is. Maar het feit blijft dat zij niet zo geobsedeerd zouden zijn van het idee van stoppen wanneer zij een leven en werk hadden gecreeerd waar zij van houden.

Veel mensen denken dat het antwoord ligt in helemaal stoppen met werken omdat zij niet van de werkomstandigheden houden waarin zij zich gevangen voelen. Dit lijkt op een frontale lobotomie om van je hoofdpijn af te komen. Veel anderen willen ophouden met wat zij  nu doen om iets anders te kunnen doen.

Ze hebben een verandering nodig maar zijn ervan overtuigd geraakt dat zij een berg geld nodig hebben om de switch te maken. Dus besluiten zijn om hun dromen uit te stellen. In de veronderstelling dat wanneer zij de vereiste hoeveelheid geld hebben, ze nog steeds het verlangen en de drive zullen hebben die nodig is om hun dromen te volgen.

Zo’ n lankmoedige benadering leidt tot een gebrek aan groei, een gebrek aan uitdaging en een lager energieniveau. Wanneer deze lauwe benadering jouw status quo wordt ben je goed op weg naar een leven en onderneming van ondermaatsheid.

Advertisements