Passie Pensioneert Nooit voor Bob Wander

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? De interactie tussen publiek en de uitvoerder vind ik één van de mooie dingen in mijn werk, evenals het samenspel tussen muzikanten wat magische momenten kan opleveren. De relatie tussen leerling en docent en het kunnen overdragen van de liefde voor de muziek is een ander aspect. En ook het componeren, schrijven of simpelweg instuderen van nieuwe stukken.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Het ultieme geluk is iets wat ik voel als ik iets met mijn kinderen doe. Wat het ook is. Een ander geluksmoment kan ik ervaren als ik zie dat een leerling na veel moeite eindelijk ineens iets door heeft wat zijn of haar spel ten goede komt. Of zoals ik weleens meemaak, dat een leerling tegen mij zegt dat hij het « virus » heeft. Ofwel dat hij niet meer zonder zijn gitaar kan. Ik denk dat ik dan mijn rol goed heb vervuld.
Wat is mijn grootste angst? Deze vraag is voor mij helaas heel gemakkelijk te beantwoorden, omdat het gebeurd is. Ik ben een zoon verloren en dat grijpt enorm in. Maar ook het overlijden van een leerling heeft mij erg aangegrepen. Daarnaast ben ik bezorgd over de wereld die wij aan de volgende generaties nalaten. Zeker in deze periode waar enkele machtswellustelingen uitmaken wat er met de rest van de wereld gaat gebeuren.
Waar houd ik het meest van aan mijn werk? De vrijheid die het mij geeft. Ik bedoel daarmee niet de vrije tijd, want als je je werk goed wil doen als muzikant, heb je die nauwelijks. Dat is ook geen probleem, omdat het je passie is. De vrijheid tot creëren, de vrijheid tot improviseren, de vrijheid volledig te kunnen opgaan in wat je passie heeft, zodat je eigenlijk het instrument van de muziek wordt.
Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Dat vind ik een moeilijk te beantwoorden vraag. Aantrekkelijk voor wie? In welke situatie? Voor mezelf? Als het voor mezelf is, dan kan dat misschien mijn denken zijn. Mijzelf altijd afvragen of ik het één en ander wel op de « juiste manier » zie bijvoorbeeld.  Aan de andere kant heeft die eigenschap mij soms uit benarde situaties gered.
Wat is mijn grootste valkuil? Mijn trouw. Trouw blijven aan mijn beloftes, ook al kan mij dat schade berokkenen. « Had ik het maar niet moeten beloven »! Trouw in vriendschap, trouw aan mijn kinderen, mijn werkgever, de maatschappij en haar wetten. Ik heb er moeite mee als ik mijn beloftes niet kan nakomen.
Wanneer zou ik liegen? Als ik daarmee iemand zou kunnen redden. Ik kan niet tegen onrecht en geweld. Als ik iemand of een dier zou kunnen redden door een leugen, dan heb ik daar geen problemen mee op dat moment. Later zou dat wel kunnen knagen.
Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste?
De eerste was Jan Akkerman, dan komen er diverse vrienden, mijn voormalige docenten: Klaas de Vries, Theo Loevendie, Dick Hoogeveen, Roberto Aussel, Betho Davezac en nog vele anderen Het is onmogelijk je tot één persoon te beperken als er zo veel fantastische muzikanten en mensen rondlopen. Verder maken vele overleden musici en componisten deel uit van de mensen die ik bewonder. Maar die mag ik niet noemen.
Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Als iets op routine zou gaan lijken. Zowel in het spelen als in het lesgeven. Als je gaat vertrouwen op wat je al kan en geen andere wegen meer zoekt, kun je net zo goed iets anders gaan doen. De passie is dan weg.
Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Misschien is tevreden een beter woord? Ik kan tevreden zijn als ik merk dat iemand in het publiek iets van de passie die ik voor de muziek heb, heeft kunnen voelen. Of als ik iets heb afgemaakt en ik er tevreden over ben. Misschien zijn de meest bijzondere momenten de laatste voorstellingen van een grote productie zoals « Satyagraha » van Philip Glass in 1980. De laatste noten bleven in de lucht hangen en iedereen was met een enorme voelbare emotie gevuld. Beseffend dat dit de laatste keer was. Er werd door sommigen zelfs een traan gelaten, waartoe ik behoorde. Geluk zit hem meestal in heel kleine dingen zoals een leerling die ineens iets begrijpt en zijn spel daardoor verbeteren kan.
Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Misschien herinnert het mij er aan dat ik mij niet kan voorstellen ooit zonder mijn passie te kunnen leven. Ik denk dat als je éénmaal door muziek bent geraakt, dat nooit meer overgaat. Een leerling van mij zei mij ooit dat hij het virus te pakken had. Ofwel hij kon s’ochtends niet meer naar school gaan zonder eerst te hebben gestudeerd. Hij stond daar zelfs eerder voor op, en dat met 15 jaar.
Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Eigenlijk niets. Niet omdat ik mijzelf perfect zou vinden, maar meer omdat ik denk dat wij als mens nu eenmaal niet perfect zijn en ik de energie die in het veranderen zou gaan zitten liever aan mijn passie besteed. In het verleden heb ik veel aan mijzelf gewerkt. Dat was een bijzondere ervaring. Bewust zijn van wie je bent, hoe je je gedraagt in diverse omstandigheden en met die zelfkennis veranderen of accepteren wie je bent en hoe je in het leven staat. Als je ouder wordt zijn er dingen die moeilijker worden of niet meer kunnen, maar er is ook iets wat groeit en wat helpt dit te aanvaarden en er mee te leven.
Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Ik denk niet in orde van grootte. Is het grootser in een grote professionele productie mee te werken of ergens op straat enkele liedjes te spelen en een geweldige interactie voelen met het publiek? Ik kan dat niet op die manier van elkaar scheiden. Wat ik een leuk gegeven vindt is dat ik op mijn 15e Jan Akkerman voor het eerst zag spelen op mijn school. Ik speelde zelf net 3 maanden gitaar en stond met open mond naar zijn gitaarspel te kijken en te luisteren. In 2008 kwam ik hem bij Feedback Rotterdam tegen en in 2011 speelde hij mee op een opname van een stuk dat ik schreef op het gedicht « Vrijheid » van Marion Bloem. Verleden jaar had ik zelfs de eer met hem te mogen spelen en zo was het cirkeltje rond.
Waar zou ik het liefst willen leven en werken? De plek maakt mij niet zo veel uit, als het maar ergens is waar leuke, aardige en interessante mensen zijn. Alhoewel ik de natuur in het gebied waar ik nu woon ook uitermate op prijs stel. Ik woon nu al een aantal jaren in Zuid-Frankrijk in het berggebied de « Cevennes » en ik geef les op het conservatorium van Mende. Het zou mooi zijn als deze twee plaatsen wat dichter bij elkaar lagen.
Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Mijn kinderen. Maar die zijn niet mijn bezit. De foto’s, tekeningen, muziek en videos van mijn overleden zoon Dyanko. Dat is het meest waardevolle bezit.
Wat is mijn meest markante karakteristiek? Misschien is dat het iedere keer alles relativeren, inclusief mijn eigen meningen.
Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Dat varieert en of het de beste zijn kan ik niet zeggen. In ieder geval kan ik ideeën krijgen als ik in de natuur ben, of in een trein of in de auto of op de fiets. Maar ook op een terrasje van een café of aan de oever van de rivier of zelfs midden in een gesprek.
Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? In mijn dorp, want een stad kun je dat niet noemen is er geen restaurant waar ik het liefst eet. In Anduze, een naburig dorp, is dat l’O à la Bouche.
Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? Dat zijn er nogal wat. Het boek wat ik het langst geleden heb gelezen is « de Grauwe Razer » Van Marten Toonder. De fraaie taal die Toonder hier gebruikt om op meesterlijke wijze de draak te steken met diverse manieren van opvoeden is ronduit geweldig. Dan zijn daar boeken van diverse Franse schrijvers en filosofen, maar ook de boeken van Carlos Castaneda, Krishna Murti en Gurdjieff en de Alchemist van Coelho. En zelfs kinderboeken als « het oneindige verhaal » over de beperkingen die wij onszelf opleggen en « Klein Woord » van Frank Herzen die ik beiden aan mijn zoon voorlas. Boeken kunnen heel leerzaam zijn. Ze vormen je eigen gedachtengang en doen je beseffen hoe nietig wij zijn en hoe belangrijk het is er voor elkaar te zijn, alsmede bewust om te gaan met jezelf en anderen.
Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Coelho, Toonder, Camus, Sartre, Hemingway, Exupéry, Bach (Jonathan the seagull) Kayzer, Birney. Moet ik doorgaan?
 ‘You Only Die Once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? Om te beginnen zal dat zeer waarschijnlijk niet mogelijk zijn. Het is misschien aan mijn nabestaanden dat te bepalen. Ze kennen mijn smaak, weten welke muziek mij het meeste raakt. Ik zou het nu fijn vinden als er wat van mijn zoon gedraaid zou worden. Of als mijn tweede zoon zelf wat zou spelen. Maar ook dat is denk ik meer aan hun om te bepalen. Je moet niet vergeten dat na een begrafenis de muziek die erbij gebruikt wordt iedere keer herinneringen zal oproepen. Niet bij mij natuurlijk!
Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Vooraleerst alle kinderen. die moeten zich door een wereld zien heen te worstelen die wij behoorlijk verpest hebben. Ik moet er niet aan denken in deze tijd kind te zijn. Mijn oudste zoon was een fantastische liefhebbende jongen die een goed stel oren aan zijn hoofd had en daarmee mooie muziek maakte, ook al hield ik niet van alles. Het zat altijd goed in elkaar. Hij was ook kunstenaar en heeft prachtige tekeningen en animaties gemaakt. En tot slot dichtte hij ook nog. Mijn jongste zoon speelt diverse instrumenten, componeert ook en zingt. Mijn dochter speelt piano en zingt. Daarnaast zijn er talloze, zoals mijn eerste helden, Jan Akkerman, Jimi Hendrix, Frank Zappa. Maar ook Klaas de Vries, Bela Bartok, Stravinsky, Mussorgsky, Bach, Mozart, Berio, en gitaristen als Betho Davezac, John Williams, Roberto Aussel. Harry Sacksioni. Paco Pena en de Lucia. Zangers als Bowie, Brel, Piaf, Brassens, enz enz. Ik ben zoals je kunt zien geen man van één held.
Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? Mogen het er drie zijn? One flew over the cuckoo’s nest, Elephant man en Big Fish. Er zijn ook nog andere films, maar dit is misschien wel de top drie.
Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? Om te creëren, is zogenaamde « financiële vrijheid » nonsens. Natuurlijk kun je beperkt worden in tijd om te creëren, als je ervoor moet zorgen dat er geld binnenkomt om te eten en te drinken, maar om te creëren heb je geen geld nodig. Wel om je creatie uit te voeren. Dat is een ander verhaal. Overigens komt het vaak voor dat wanneer je weinig tijd hebt om te creëren, je juist meer ideeën krijgt. Het lijkt paradoxaal, maar om ideeën te krijgen is het nodig in het leven te staan. Om het uit te werken kan het nodig zijn je af te zonderen.
Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Het is mijn leven.
Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Dat was mijn oudste zoon Dyanko Randi aka « Copacod ».
Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Voorlopig staat het werk op een zeer laag pitje, omdat ik na het overlijden van mijn zoon een recidive van prostaatkanker kreeg en mijn poly artritis ook enorm opspeelde. Ik heb vrijwel niets meer gedaan de laatste twee jaar. Behalve een gig met Jan Akkerman die mij een hart onder de riem wilde steken. Daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor. Naast de grote eer, gaf het mij weer wat nieuwe energie. Het proces tegen de chauffeur is kort geleden afgerond, en nu zal ik mij weer op iets anders kunnen en moeten concentreren. Het is nog afwachten of dat mij gaat lukken. Het ligt in ieder geval in mijn bedoeling.
Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? verbetering van mijn gezondheid zodat ik mij weer voor de volle honderd procent op de muziek kan storten.
Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017 Ik heb er al vele ontmoet. Ik ben artistiek directeur geweest van diverse festivals en dan kom je veel mensen tegen. Een heerlijke tijd! Ik ontmoet graag mensen en dat hoeven niet persé mensen uit mijn vakgebied te zijn. Ik zou wel graag weer alle mensen terug zien die ik ken en daarbij zitten ook de vrienden van mijn zoon en mijn eigen vrienden. Stuk voor stuk fantastische mensen. Ik ben blij dat ik ze tot mijn vriendenkring mag rekenen. Misschien Liesbeth List? Dat zou een hele eer zijn voor mij. En dan samen een lied van Brel zingen. Ach een oude man mag ook dromen toch?
Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? Voornamelijk op Youtube, Reverbnation en Soundcloud. Er zijn geen optredens in het vooruitzicht om de redenen die ik hiervoor heb genoemd.
Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen?
Liesbeth List, Harry Sacksioni, Erik Vloeimans, Mike Fentross, Paulina van Laarhoven, Juun Voorhoeve om er maar een paar te noemen. Ik zag dat je Jan Akkerman al hebt gevraagd.
Hoe kun jij contact met mij opnemen?
Via Facebook, ik heb zowel een pagina als mijn persoonlijke account. Vandaar kan ik mijn mail of telefoon nummer geven indien gewenst.
Hier enkele links naar werk van mij:
 
 

Dit is een bericht van Passie Pensioneert Nooit founder Peter de Kuster

Maak een Proefrit in jouw Droomjob en Creëer een Leven en Werk waar Jij van Houdt en Nooit van Wil Pensioneren. 

mip8

Ja, jij kunt een gooi doen naar jouw droomjob zonder jouw huidige job, levensstijl of onderneming te riskeren. In Proefrit in jouw Droomjob zul je ontdekken hoe het ontmoeten van een mentor die jouw droomjob heeft, van een gesprek tot een uurtje tot daadwerkelijk een paar dagen samenwerken met de mentor jou zal inspireren om jouw eigen verhaal te versterken over jezelf en jouw creatieve droomjob die jij altijd wilde. Het kan de eerste stap zijn om die droomjob waar te maken

midnight-in-paris-007

Revolutionair en praktisch, deze hands – on  class ontworpen door Peter de Kuster – de oprichter van Passie Pensioneert Nooit zal bijdragen dat jij met jouw passie jouw geld verdient wanneer je leert om:

  • Een “Proefrit in jouw Droomjob” voor jezelf in elke creatieve onderneming te maken
  • De vaardigheden op te bouwen en de kennis te vergaren die jij nodig heb om aan jouw nieuwe creatieve onderneming te beginnen
  • De angst om te veranderen te overwinnen
  • Een ontslag of andere onvrijwillige verandering in de kans van jouw leven te veranderen
  • Een droomjob te ontwerpen die nog niet bestaat
  • Een geleidelijke, veilige overgang te managen van jouw huidige job of onderneming naar jouw droomjob
  • Financiële risico’s te minimaliseren wanneer je met jouw nieuwe moedige leven start

ejfelkor_parizsban

“The secret of success is making your vocation your vacation – Mark Twain”

Door alle generaties heen hebben mensen al een Proefrit in hun Droomjob gemaakt. Bij architecten, kunstenaars, schrijvers, designers, reclamemensen, koks en acteurs bijvoorbeeld is het de normaalste zaak van de wereld. Wel is het iets dat vooral bij de start van een loopbaan wordt gedaan. Terwijl je het altijd kunt doen om je beeld bij wat je doet en wilt doen met je passie voor je werk aan te scherpen door zij aan zij te werken met iemand die jouw rolmodel is.

Ik ben jaren geleden begonnen iedereen die op zoek was naar een praktische invulling voor hun droomjob te adviseren een Proefrit in jouw Droomjob te maken. 1, 2, 3 dagen echt werken met iemand die jouw droomjob heeft. Of gesprekken van een paar uur met hen. Bijna iedereen die een Proefrit maakte is daaruit gekomen met nieuwe energie, een helder verhaal en vastberadener dan ooit om hun droomjob waar te maken. Ze hebben boeiende projecten binnengehaald, een opleiding gestart of op andere manieren hun droomjob verder gebracht. Na jaren van fantaseren heeft de Proefrit in een paar dagen hen de kracht gegeven om in actie te komen.

Deels was het een leereffect – de concrete kennis die zij hebben gekregen over de onderneming van hun dromen. Deels was het de mentor die hun hand vasthield, hun zelfvertrouwen een boost gaf en hen hulp bood. Deels waren het de contacten die zij maakten, die het maken van de volgende stappen eenvoudiger maakten.

Maar het belangrijkste van allemaal, naast deze praktische zaken, was iets anders. De Proefrit in jouw Droomonderneming ontwaakte en gaf energie aan iets diep in henzelf, een gedeelte dat voorheen sluimerde en dat, eenmaal wakker geworden, weigerde om genegeerd te worden. Weet dat je als je een droomonderneming overweegt dat het niet alleen gaat over hoe jij jouw uren op het werk besteedt. Het gaat over het verbinden van jouw werk – leven met jouw diepste gevoel over jezelf. Het gaat erom werk te hebben dat je met passie doet, dat je energie geeft in plaats van uitput, waar je van voelt dat het van betekenis is.

WAAROM DEELNEMEN AAN PASSIE PENSIONEERT NOOIT? 

1.  Om een proefrit in jouw droomjob te maken voor je jezelf committeert

2. Om een mentor te vinden

3.  Om de ins en outs van een onderneming te leren kennen

4.  Om contacten in de bedrijfstak te leggen

5.  Jouw zelfvertrouwen te verhogen

6.  Om een passie te exploreren

7.  Om jouw nieuwsgierigheid te bevredigen over ‘ the road not taken’

8.  Om mogelijke loopbanen te testen wanneer je nog niet weet wat je wilt

9.  Om een ongebruikelijke, opwindende reis te maken

10. Om iets nieuws uit te proberen en jezelf op nieuwe manieren uit te dagen

11. Om een nieuw verhaal te krijgen over jouw huidige onderneming, job, lifestyle en toekomst

12. Om verbinding te krijgen met iets dat in jou sluimert.

Wil je weten hoe de Proefrit in jouw Droomjob werkt? Klik op één van de links hieronder.

Hoe het werkt voor deelnemers

Hoe het werkt voor mentoren

Hoe het werkt voor werkgevers

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s