Passie Pensioneert Nooit voor Ralf Mohren

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? Woorden geven aan een idee dat ik bij me draag. De zoektocht naar die woorden en de vorm die daarbij hoort, is mijn passie.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Het idee dat ik beet heb en dat ik ineens een weg vind die ik nog niet zag op het moment dat ik begon met schrijven. Het feit dat de tijd dan ineens sneller lijkt te verstrijken.

Wat is mijn grootste angst? Ik kan er niet eens aan denken dat er iets met mijn kinderen gebeurt. In mijn werk: dat ik me er niet meer toe kan zetten om de drempel over te gaan en te schrijven.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? De momenten dat ik me verlies in mijn werk zijn me zeer dierbaar.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Ik ben nogal geneigd naar anderen te kijken. Soms met jaloezie. Ik zou mijn oordeel over mijn schrijven graag minder van anderen afhankelijk maken.

Wat is mijn grootste valkuil? In mijn jacht op een vastgesteld aantal woorden dat ik mezelf opleg, en dat ik ook nodig heb om in beweging te komen, verlies ik op dat moment soms uit het oog dat kwaliteit belangrijker is dan kwantiteit.

Wanneer zou ik liegen? Ik zou liegen als ik zou zeggen dat kritiek van me afglijdt.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Ik heb veel goede boeken gelezen de laatste tijd, maar ik kijk altijd uit naar nieuw werk van Karl Ove Knausgård, Colum McCann en Arnon Grunberg. Een nieuwe roman van Niña Weijers zou ik ook blind kopen.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk?  De momenten dat ik woorden bij elkaar aan het harken ben terwijl ik weet dat die woorden waardeloos zijn en Netflix op de loer ligt.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Ik sta er te weinig bij stil. Laatst liep ik langs de gracht naar de uitgeverij, mijn roman was nagenoeg af en ik praatte met mijn redactrice Femke Meijer in de prachtige tuin van uitgeverij Meulenhoff over nieuwe plannen. Toen was ik gelukkig. Zo gelukkig dat ik bijna vergat dat het nieuwe boek wel nog even geschreven moet worden.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Ik zorg dat ik altijd ergens mee bezig ben of in elk geval uitzicht heb op een nieuw project. Als dat niet het geval is, dan word ik ongelukkig en lastig voor mezelf en mijn omgeving.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Ik zou graag wat zekerder zijn over alles wat ik doe en over de manier waarop ik de dingen doe. Maar ik denk niet dat ik daar nog veel aan kan veranderen. Ik zou me graag minder druk maken over alles waar ik geen invloed op heb. Maar uiteindelijk vind ik toch op mijn eigen manier altijd mijn weg wel.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Ik heb twee romans en een non-fictie boek geschreven die uitgegeven zijn. Maar misschien is de stap ernaartoe wel mijn grootste prestatie. Ik ben pas laat echt begonnen met schrijven, maar ik ben wel begonnen. Daar ben ik trots op.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Ik schrijf graag op Schiermonnikoog: bijvoorbeeld om met iets nieuws te beginnen, maar dat hoeft natuurlijk niet. Tijd, ruimte en rust zijn noodzakelijke voorwaarden voor me. Ik zou ook wel eens willen schrijven vanaf een plek waar ik rechtstreeks zicht op mijn onderwerp heb als een gluurder bij een peepshow. Afgelopen jaar heb ik een paar maanden vrijgemaakt om te kunnen schrijven. Dat zou ik vaker willen doen.

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Ik zou het niet weten: mijn laptop zou ik meteen vervangen als hij ermee zou stoppen. Ik heb laatst een vrij zeldzame vinylplaat van Courtney Barnett gevonden. De jacht daarop was me eigenlijk meer waard dan het daadwerkelijk bezit.

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Ik geloof (en hoop) dat mijn boeken een eigen handschrift hebben. Dat wil ik graag behouden.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Ik woon in Woensel-West in Eindhoven en ik zie op straat genoeg waar ik iets mee kan. Sterker nog: ik ben voorzichtig aan een nieuwe roman begonnen die zich gedeeltelijk in Woensel-West afspeelt. Ik krijg overal wel ideeën. Schrijven begint met goed kijken.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad?  Een Italiaans restaurantje hier in de wijk: La vita è bella. Michele, de geweldige Italiaanse eigenaar vertelt altijd heel enthousiast over zijn gerechten. Als ik iets te vieren heb, ga ik naar Sala Thai. Dat is het beste Thaise restaurant wat ik ken, hoewel King Thai dat ik net ontdekt heb, me ook fascineert. Daar hebben ze een gerecht dat Crying Tiger heet en vijf vlammetjes achter zijn naam heeft staan.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? Toen ik een jaar of veertien was las ik Modermismen van Kees van Kooten. Dat boek heeft me ironie laten ervaren.  De zinnen – ‘Overdrijven: bovenlijf ontbloten. Denken: dit is pas werken.’-  herinner ik me nog letterlijk. En ook dat ik er toen hard om moest lachen.  Later:  Reve, August Willemsen en Elsschot. Alledrie vanwege hun fantastische stijl. En Gabriel Garcia Marquez die een geweldige stijl koppelt aan fantastische verhalen. Voskuil en Knausgård hebben me laten zien dat het verhaal voor je ligt, dat je het alleen maar op hoeft te rapen.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Gerard Reve, Tip Marugg, Gabriel Garcia Marquez, John Fante, Karl Ove Knausgård. Und so weiter.

Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? Pin me er nog niet helemaal op vast, maar Johnny Cash en Courtney Barnett moeten gedraaid worden. En vooralsnog sluiten we af met Blieve Loepe van Rowwen Hèze.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Frits van Egters en Arturo Bandini

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Ik vind het wel fijn als mensen zich enigszins normaal blijven gedragen als ze ergens heel goed in zijn. Dat maakt ze menselijk. Maar ja, tegen een echte held moet je op kunnen kijken, die moet bijna bovenmenselijk zijn. Dus dat wringt nogal.

Welke film zou ik jou aanraden ooit in jouw leven te gaan kijken? Ik kijk graag naar Spaanstalige filmhuisfilms. En Boyhood en Girlhood vond ik mooi. Net als Gluckauf en Hemel op aarde. De hoofdpersoon van de blaadjes die ooit een roman worden (werktitel: Pontiac) kijkt heel veel series. Het liefst series waarin op het eerste gezicht niet veel gebeurt of veel herhaling zit. Ik herken me daar wel in. Ik houd er ook niet van als een serie heel druk is met mensen die achter elkaar aanrennen in een donkere, verlaten fabriekshal. Op dit moment overweeg ik sterk om The Sopranos helemaal opnieuw te gaan kijken.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? Er moet brood op de plank komen, maar tegelijkertijd moet je ruimte vrij maken als je iets wil schrijven. Daar zit een spanningsveld in. Soms denk ik: het zou geweldig zijn om alleen maar te schrijven, maar misschien is dat wel helemaal niet zo. Misschien zou ik daar ook wel gek van worden en houdt juist de afwisseling tussen het ene werk en het andere me gaande. Het streven is altijd om de verhouding optimaal te krijgen. Nu ligt die nog scheef. Ik zou meer willen schrijven.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk?  Ik lees vrij veel. Ik kijk films en bezoek geregeld een museum. En daar geniet ik van. De invloed daarvan op mijn werk kan ik moeilijk aangeven. Soms heb ik ook wat moeite met de pretentie van de kunstenaar.  Een bezoekje aan de Woenselse Markt op een zaterdag als de zon schijnt en half Eindhoven met ontbloot bovenlijf friet of haring staat te eten, levert me meer materiaal op dan een installatie met een uitleg daarbij van twee A4’tjes aan de museummuur.  Misschien dat ik daarom ook zo graag naar foto’s kijk, die van Robin de Puy bijvoorbeeld.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Mijn jongens zijn vooralsnog trots op me. Dat is meer dan genoeg.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Ik zou nog veel meer willen samenwerken met muzikanten. De keren dat ik dat deed: met Harold K, Eva van Pelt en Skinnie vond ik inspirerend. En ik zou ook graag nog eens iets samen met Jack Poels doen.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? Ik hoop snel te beginnen met een nonfictie-project. Daarvoor moeten nog wat plooien gladgestreken worden, maar daar kijk ik erg naar uit en ik wil verder met die roman.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017  Dat vind ik moeilijk om vooraf te bepalen. Hoewel, ik zou graag een keer met Joubert Pignon gaan bowlen. Maar misschien is dat wel veel te hoog gegrepen.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? De hemel is zwart vandaag en Tonic liggen in de boekhandel of zijn bestelbaar. Soms word ik uitgenodigd om ergens iets voor te lezen. Dan zet ik dat altijd op mijn site of op mijn Facebookpagina.

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen? De Limburgse troubadour Harold K legt nu de laatste hand aan zijn nieuwste prachtplaat die Mama Courage gaat heten. Ik zou hem vragen.

Hoe kun jij contact met mij opnemen? 

Je kunt me vinden via www.ralfmohren.nl Via Facebook: https://www.facebook.com/ralf.mohren , twitter: https://twitter.com/Ralfonz

Ik ben ook mailbaar: ralfmohren@hotmail.com

Mijn boeken vind je in de (online) boekhandel. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s