Passie Pensioneert Nooit voor Marthe van de Grift

Wat is mijn grootste passie in mijn werk?
Beelden creëren die een andere manier van waarnemen laten zien en nieuwe manieren vinden om over alledaagse, vanzelfsprekende dingen te denken. Ik denk dat dit voortkomt uit een soort behoefte om het vanzelfsprekende te bevragen. Enigszins aan de opgelegde eenduidigheid van deze maatschappij te ontkomen.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Dat is wel een moeilijke vraag zeg. Ik denk dat het gevoel van vrijheid erg dichtbij komt. Dat je bijvoorbeeld je dag zelf kunt indelen en kan gaan en staan waar je wilt. Of op reis kunnen gaan waar en wanneer je wilt. Geluk is voor mij tevredenheid, ultiem geluk komt voor mij in momenten; zoals een eureka-moment tijdens het werken, het samenzijn met mijn familie, momenten zonder zorgen of het ervaren van de overweldigende schoonheid van de natuur.

Wat is mijn grootste angst? Die weet ik dan weer heel goed. Mijn grootste angst is om vanwege financiële redenen vast te zitten aan een negen tot vijf baan die ik niet leuk vind en alleen maar doe voor het geld. Het idee dat ik (zoals velen) naar het weekend toe moet leven en het grootste deel van mijn leven besteed aan iets wat ik niet leuk vind maakt mij benauwd. Om Alan Watts te citeren: “You’ll be doing things you don’t like doing in order to go on living, that is to go on doing things you don’t like doing, which is stupid.”

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Het feit dat ik alles mag maken en doen wat ik wil. Het zijn mijn keuzes en ik hoef het aan niemand te verantwoorden. Ook het feit dat ik me als kunstenaar eeuwig kan blijven ontwikkelen (tot mijn mentale toestand dat wellicht op late leeftijd niet meer toelaat).

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Moeilijk… mijn eigenschappen staan voor mij niet per se in een rijtje van goed naar slecht, maar als ik toch iets moet noemen, iets wat ik niet zou missen: ik kan me slecht concentreren en dat zorgt ervoor dat ik weinig overzicht heb, dat ik dingen vergeet en daarom soms ongeïnteresseerd lijk.

Wat is mijn grootste valkuil? Dit hangt samen met de vorige vraag: ik kan me slecht concentreren omdat ik alles wat er te zien, te horen en te voelen is waarneem. Ik analyseer alles tegelijkertijd, bewust en onbewust. Ik ben bijvoorbeeld echt niet goed in sollicitaties of het praten voor grote groepen. Ik zie mezelf dan vanuit hun ogen en weet niet meer wat ik wilde zeggen. Tegelijkertijd zie ik mijn hand trillen, loopt er iemand op de achtergrond, kriebelt mijn neus, hoor ik mezelf praten, probeer ik hun (des)interesse te peilen, zit mijn stoel niet lekker, heeft mijn gesprekspartner een raar handschrift en denk ik aan dat ik me zou moeten concentreren op waar we mee bezig zijn. Best lastig soms.

Wanneer zou ik liegen? Ik ben slecht in liegen dus ik probeer dat ook niet te doen, maar zoals we allemaal weten zijn er situaties waarin het gedoogd wordt. Om het leven wat draaglijker te maken. Eigenlijk zou daar een ander woord voor moeten komen, want ‘liegen’ is daar een te agressief woord voor.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Sanne Valstar, mijn vriendin, omdat ze altijd zonder omkijken haar eigen weg gaat en in zichzelf gelooft. Naast dat ze (als duo ‘Vlaplif’ met Erik Trip) geweldig werk maakt natuurlijk. Verder ben ik helemaal fan van Martin Creed, omdat hij zijn onzekerheid bloot geeft en omdat hij in zijn werk keuzes maakt op basis van hele simpele en soms onnozele redenen. (Uiteindelijk is niks écht onnozel in de kunst). Hij trekt zich niks aan van wat er van hem of van kunst in het algemeen verwacht wordt.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Surprise: de zakelijke kant, en dan vooral het ‘zakelijk zijn’ met ‘klanten’.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Ik heb er twee! Toen ik door het Grand Theatre gevraagd werd een foto als campagnebeeld voor hen te maken, en tijdens de finissage van mijn werkperiode in het Centrum Beeldende Kunst Groningen. Twee aspecten van mijn werk kwamen, na een tijd worstelen, in het CBK opeens verrassend goed samen waardoor ik een nieuwe stap heb kunnen zetten.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Natuurlijk snap ik wat ermee bedoeld wordt, maar ik heb er een lichtelijke afkeer tegen omdat zo’n statement ongemerkt een beetje meehelpt aan het probleem van onderbetaling van kunstenaars en musici etc. Het feit dat de bakker uit passie zijn broden bakt, betekent niet dat het zijn werk niet is.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Ik zou graag meer willen kunnen werken en minder rust/afleiding nodig moeten hebben.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Ik denk het geselecteerd worden voor het boek New Dutch Photography Talent 2016, samen met 99 andere jonge fotografen. Daarin staan twee spreads met werk van mij. Via deze link is het boek te koop: https://shop.gupmagazine.com/new-dutch-photography-talent-2016

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Eigenlijk heb ik altijd al in een huisje in de bergen willen wonen. Een rivier bij het huis om in te zwemmen en dan een gezellig groot stadshart op tien minuten fietsen er vandaan. Een half uurtje rijden van de zee, dieren erbij en natuurlijk een lekker groot en licht atelier. Maar ja, een gezellig groot stadshart op tien minuten fietsen van een huisje in de bergen…

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Mijn laptop. Ik ben er niet emotioneel aan gehecht en hij is te vervangen, maar er staat veel van mijn werk op en ik gebruik ‘m elke dag. (En stiekem voeg ik hier ook nog mijn bed aan toe.)

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Qua uiterlijk mijn blonde wimpers en wenkbrauwen denk ik. Qua innerlijk zijn het misschien mijn eigenaardige hersenspinsels.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Voor mij is er niet één plek in Groningen. Het is het alledaagse dat mij inspireert, meestal is dat ergens binnen.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? Wat betreft drinken ga ik vaak ‘De Koffer’: een gezellig kroegje met gigantisch veel speciaalbieren. Als je niet weet wat je moet nemen, vraag je gewoon de barman of -vrouw, die weet precies wat je wilt. Voor eten ga ik graag naar Cho Fah (Thais) of Tekinev (Turks) (ja echt). Bij beide kun je genieten van hele verfijnde smaken.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? ‘De zangen van Maldoror’ van Comte de Lautréamont. Dit boek is zo heerlijk surrealistisch dat ik het niet snap, en dat is ook helemaal niet erg. Zo verfrissend! Het is alsof je je in een Dalí schilderij begeeft. Eventjes geen logica en even niet volgens de regels van het gevestigd denken.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Haruki Murakami en Renske de Greef doen het ook aardig goed.

‘You Only Die Once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag?  Van Morrison, en dan vooral ‘Into the Mystic’.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Jack Sparrow natuurlijk!

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Mijn lieve moeder en mijn alwetende vader. Ik kan altijd op ze rekenen en ze steunen mij in elke keuze die ik maak. Voor mij is dat heel normaal omdat het altijd al zo is geweest, maar ik weet dat dat niet altijd even vanzelfsprekend hoeft te zijn.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien?  ‘Shutter Island’. Geweldige film! Je bent als kijker eigenlijk een soort detective. Op het einde van de film besef je dat alle kleine – schijnbaar onbelangrijke – details allemaal indicaties waren van het echte verhaal. Het is zo’n film waarvan je vlak voor het einde denkt te weten hoe het zit, maar waarvan je na afloop met een heleboel vragen zit. Ik hou van films die je eigenlijk meerdere keren moet kijken.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? De middelen en vooral de tijd hebben om te maken wat ik wil en wanneer ik wil. Helaas is vrijheid vaak onlosmakelijk verbonden met geld. Financiële vrijheid is zo ongeveer dé vrijheid in onze maatschappij.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? ‘Kunst’ is mijn werk. Ik hou ervan om af en toe niet met kunst bezig te zijn, ook even hersenloos genieten, maar mijn kunstenaars oog en -brein heeft geen aan/uit-knop. Het kunstenaar-zijn zit in mij en dus kijk ik en denk ik altijd in mogelijkheden voor nieuw werk. Dat kan best irritant zijn: ik kan geen zorgeloze vakantiekiekjes meer maken bijvoorbeeld. Hoe dan ook, het is en blijft een prachtige verrijking.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime?  Mijn vader. Als ik even vast zit, vraag ik naar zijn mening. Ondanks – of misschien wel juist dankzij – dat hij geen kunstenaar is, geeft hij me waardevolle inzichten. Af en toe zijn er van die avonden waarop we eindeloos over mijn werk, over kunst of over het leven kunnen praten. Verder hecht ik veel waarde aan het oordeel van mijn vriend. Ik gebruik hem vaak als second opinion!

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Momenteel werk ik veel in mijn eentje in mijn atelier, daarom het lijkt me erg leuk om wat meer projectmatige shoots te doen in een team. Daar weet ik nu zo even geen namen bij. Verder zou ik graag nog een keer samen willen werken met Vlaplif (Sanne en Erik), hun zorgeloze manier van denken en werken is aanstekelijk en ik ben benieuwd hoe ons werk samen gaat.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? Ik ben gevraagd om mee te werken aan een project waarin ik als promotor een jonge, net afgestudeerde kunstenaar begeleid in zijn of haar periode na de academie. Het zal onder andere gaan om feedback, kritische reflectie, inzicht in de beroepspraktijk en positionering. Ik kijk er naar uit en voel me vereerd om mijn kennis en ervaring door te kunnen geven!

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017  Het liefst Maurizio Cattelan. Ik ben enorm fan van zijn foto’s in het Toiletpaper Magazine, maar ik ben bang dat ik van onze ontmoeting geen inhoudelijk waardevolle ervaring kan maken omdat ik niet meer weet wat ik moet zeggen.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? Je bent net te laat met deze vraag! Mijn werk stond in het Volkskrant Magazine, was te zien op de gevel van het Grand Theatre in Groningen en in verschillende exposities. Momenteel is het rustig. Ik weet nog niet wat er op mijn pad komt dus ik gebruik deze tijd voor projectaanvragen en voor het werken in mijn atelier. Alles wat er rondom mijn werk gebeurt deel ik op mijn officiële Facebook (www.facebook.com/marthevdgrift) of op mijn Instagram (www.instagram.com/backstagemarthe). Dus online is er altijd wat te zien!

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen?  Vlaplif (Sanne Valstar en Erik Trip), Ivanka Annot en/of Jelle Geus.

Hoe kun jij contact met mij opnemen

Via www.marthevandegrift.com of stuur een mailtje naar info@marthevandegrift.com.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s