Passie Pensioneert Nooit voor Marco Martens

Wat is mijn grootste passie in mijn werk?

Mensen, taal en de details die het leven je dagelijks voorschotelt.

Wat is mijn idee van ultiem geluk?

Verbinding maken met anderen. Mijn studenten een stap verder kunnen helpen, mijn dochter, Janne, tevreden in slaap zien vallen of iemand in het publiek een traan zien laten om een tekst die ik heb geschreven; even weet je dan dat je niet alleen bent.

Wat is mijn grootste angst?

Sinds Janne kruipt en probeert rechtop te staan, zie ik overal potentieel gevaar in. De trap, de hoek van de tafel, de schaar op de tafel; de angst dat deze manier van kijken de overhand krijgt is misschien nog wel groter dan de angst dat haar iets overkomt.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk?

Mijn werk geeft me de ruimte om met veel verschillende mensen samen te werken en het brengt me steeds op nieuwe plekken. En de inhoud van mijn werk ontwikkelt met me mee.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap?

Hoe drukker ik het met mijn werk heb, hoe meer ik in mijn hoofd ga zitten. ‘Je doet het weer’, zegt mijn vrouw dan geërgerd als ik vanachter mijn laptop antwoord geef zonder dat ik de vraag echt verstaan heb. Er wordt aan gewerkt.

Wat is mijn grootste valkuil?

Me verliezen in mijn werk, hoe fijn ik dat ook vind. Er zijn dingen die soms wat meer aandacht verdienen.

Wanneer zou ik liegen?

Als ik zeg dat ik niet gevoelig ben voor reacties van mijn lezers en luisteraars. Op een theaterfestival in Arnhem zei een oudere vrouw na de show: ‘Ik dacht dat het over leuke dingen zou gaan.’ Rationeel gezien zou ik zeggen dat ik er niet zoveel aan kon doen dat deze mevrouw andere verwachtingen had, maar toch heb ik me even afgevraagd of we niet wat meer van ons luchtige repertoire hadden moeten spelen.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste?

Kunstenaars die met zo weinig mogelijk compromis vanuit hun kern werken. Spinvis bewonder ik enorm doordat hij een vorm heeft gevonden waarin hij met zijn eigenwijze geluid zo ontzettend succesvol kan zijn.

Lucas de Man zou ik ook graag even noemen. Hij begeleidde me bij mijn nieuwe project ‘Morgen zal ik thuis zijn’ en liet me groeien in het werken vanuit creativiteit in plaats van het eindproduct, een voorstelling of een cd, aan de slag te gaan.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk?

De boer op gaan met een nieuw project. Ik houd van creëren en van optreden, maar niet van persberichtjes en Soundcloud-links versturen met de vraag of een magazine er wat aandacht aan kan besteden of dat we alsjeblieft op de volgende editie van een festival mogen optreden. Vreselijk. Maar als ik het niet doe…

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk?

Er zijn ieder jaar een paar shows die me het meeste bijblijven. Vorig jaar bijvoorbeeld, tijdens een avond van Mensen Zeggen Dingen in de Nijmeegse bibliotheek. De ruimte was mooi belicht, we speelden op de toppen van ons kunnen en het publiek had de volle aandacht. Dan kan er qua sfeer iets bijzonders gebeuren. Dat zijn momenten waarop je je harde werken even beloond ziet.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij?

Ik sluit me daar honderd procent bij aan. Zolang mijn gezondheid het toelaat, zie ik geen reden om te stoppen met mijn werk.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen?

Helemaal niets. Mijn grootste overwinning in de afgelopen jaren is het omarmen van mijn tekortkomingen. Het houdt me scherp en voedt me om mijn best te blijven doen.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe?

Dat het groot is zou ik niet durven zeggen, maar ik zie het als een voorrecht dat ik iedere dag opnieuw de dingen mag doen die ik zo ontzettend graag doe.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken?

In Rotterdam, waar ik sinds een jaar of vijf woon. Ik droom wel eens van een beter klimaat – Portugal lijkt me wel wat – maar als ik dan langs de kade wandel of vanaf de brandtrap bij mijn creatieve kantoortje aan de Delftsestraat over de stad uitkijk, denk ik: Ja, het is goed.

Wat is mijn meest waardevolle bezitting?

Een schoenendoos vol herinneringen.

Wat is mijn meest markante karakteristiek?

Voor iemand die van praten zijn beroep heeft gemaakt, kan ik soms aardig verlegen uit de hoek komen.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad?

Mijn kantoortje aan Delftsestraat. Onderdeel van een creatieve broedplaats, waar ook Hiphop In Je Smoel, De Nieuwe Lichting, The Daily Indie, De Likt, Terilekst en Cloudhead Bookings gehuisvest zijn. De deurtjes staan meestal open en er rollen mooie samenwerkingen uit. Zo interview ik nu bijvoorbeeld spoken word-artiesten voor Hiphop In Je Smoel en staat er op onze nieuwe EP een nummer dat we samen met Giorgi Kuiper van De Likt hebben gemaakt. Er borrelt daar wat.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad?

Lunchen doe ik graag bij Burgertrut, voor saoto moet je bij Switie zijn en in De Schouw en de Biergarten smaken de biertjes uitstekend.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe?

Honderden mooie boeken heb ik gelezen, maar het is toch het album ‘Afslag Osdorp’ van Osdorp Posse dat meer dan welk werk ook van invloed op mijn leven is geweest. Het was de eerste keer dat ik me – zowel creatief als persoonlijk – vertegenwoordigd voelde. Het rekte mijn belevingswereld op en was de aanleiding om me verder in muziek en literatuur te verdiepen.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers?

Henk van Straten, James Worthy, Sage Francis, Roosbeef, Maarten van Roozendaal.

You Only Die Once‘. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag?

Alleen al om die keuze te kunnen maken, hoop ik nog even te leven. Typhoon – Vlieger; LoopTroopFly Away; in ieder geval iets dat niet per definitie het eindige benadrukt. Niet dat ik daarmee wil zeggen dat ik in leven na de dood geloof, dat zie ik wel als het zover is, maar herinnering is iets moois.

Wie is mijn held of heldin in fictie?

Toon, de hoofdpersoon in de gelijknamige serie die exclusief via een telecomdinosaurus te streamen is. Juist omdat deze serie zo de draak steekt met veel hedendaagse ‘helden’.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life?

Naast mijn ouders: iedereen die een maatschappelijk beroep uitoefent – van kunstenaar tot bejaardenverzorger – om de wereld een stukje mooier te maken.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien?

Glückauf, van Remy van Heugten. Een van de fijnere stukjes cinema van eigen bodem de laatste jaren.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij?

Tja, we hebben financiën wel heel erg belangrijk gemaakt met z’n allen, hè? Ik ben blij dat ik na jaren ploeteren net iets meer verdien dan ik nodig heb (en ik kan met weinig uit de voeten). Dat geeft me de vrijheid om het financiële aspect minder zwaar te laten wegen in de keuzes die ik maak. Zo ga ik vanaf komend school jaar bijvoorbeeld minder lesgeven om meer met m’n kunst bezig te zijn: liedjes en verhalen schrijven, podcast maken. Carrière tijgers verklaren me voor gek, maar hey, ik hen ook.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk?

Het vormt de rode draad, zowel het consumeren als het creëren ervan.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime?

Mijn vrouw. Aan de ene kant geeft ze me alle ruimte die ik nodig heb en anderzijds trapt ze soms zachtjes op de rem waar ik dat nodig heb.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken?

Een samenwerking met Spinvis zou ik heel tof vinden, maar de ervaring leert dat de mooiste samenwerkingen vanzelf ontstaan.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit?

Morgen zal ik thuis zijn; een ep en een podcastserie waar ik het afgelopen jaar aan heb gewerkt. De ep verschijnt in juni en de eerste aflevering van de podcast is vorige week verschenen. Ik kijk enorm uit naar de optredens die we rondom dit project gaan doen.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017?

Ik ontmoet ontzettend veel inspirerende collega’s; allemaal brandstof voor mijn eigen werk. Daar ben ik dankbaar voor, hopelijk zet dat nog even door.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017?

Begin juni staan we op Delft Fringe, op 17 juni presenteren we de nieuwe

EP in Pand P, Eindhoven, en op 16 juli staan we op de Zwarte Cross.

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen?

Steven Engel.

Hoe kun jij contact met mij opnemen?

mhwmartens@gmail.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s