Passie Pensioneert Nooit voor Martine Bakker

 

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? ‘Als schrijver, copywriter en verhalenverteller probeer ik unieke woordcombinaties te maken en tegenstrijdige ideeën met elkaar te combineren. Mijn doel is om een verrassend of komisch effect te creëren en daarmee een verhaal te vertellen dat in je hoofd blijft zitten. Of dat nou op papier is of op het podium. Zo kan ik dagen nadenken over taalgrapjes, niet-bestaande woorden of kernachtige zinnen die alles omvatten. Het allermooiste vind ik het wanneer mensen mijn woordcreaties met elkaar delen, erom lachen of naar me toe komen en daardoor hun diepste gevoel aan mij vertellen. Als ik nu iets clichématigs zou typen dan was het: ’Daar doe je het allemaal voor, hè?’’

Wat is mijn idee van ultiem geluk? ‘Een creatief leven leiden waarin veel wordt gelachen en waarbij ik zo vaak mogelijk omringd ben door inspirerende, praatgrage, liefdevolle mensen.’

Wat is mijn grootste angst? ‘Naast sterven aan mijn walnoot-allergie, terwijl ik in een uitzwenkend busje op de vlucht ben voor een zombie-invasie: mijn gehoor, zicht of handen verliezen. Dan kan ik nooit meer naar muziek en gesprekken luisteren, lezen of verhaaltjes tikken.’

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? ‘Schrijven kan overal ter wereld. Je hebt alleen je hoofd vol verhalen, een pen en een stuk papier nodig (of een computer en in dat geval ook stroom en een koffiebar met WiFi). Dat geeft mij een gevoel van vrijheid. Daarnaast vind ik het fantastisch dat de verbindingen die ik in mijn hoofd maak, interessant genoeg zijn voor mensen om te lezen. Of ernaar te luisteren. En daar iets bij te voelen. Of dat nou een lach is of een gezichtsverkramping, omdat de persoon in kwestie woordgrappen haat.’

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? ‘Doordat ik erg pragmatisch ben, kan ik soms nogal forcerend overkomen. Zo wil ik dat anderen ook ‘hun dromen’ najagen. Vertel je me één keer dat schilderen je ‘wel leuk’ lijkt? Dan krijg je de komende dertig jaar van mij workshops, verftubes en ezels op je verjaardag.’

Wat is mijn grootste valkuil? ‘Te vaak te veel hooi op mijn vork nemen en dan denken: ‘Nee joh, dat lukt echt wel. Als ik het gewoon heel strak plan, de komende maanden alle verjaardagen en bruiloften afzeg en 62,4% minder slaap per nacht, dan moet ik het heus wel redden om deze 86 opdrachten tegelijkertijd af te ronden.’

Wanneer zou ik liegen? ‘Als ik hier niet zou schrijven dat ik bij de vorige vraag niet 86 maar 4 opdrachten bedoelde. Maar ik heb nou eenmaal een zwak voor het dramatiseren van een situatie.’

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? ‘Mijn professie is schrijven, maar ik vertolk de rol van allerlei soorten woordwerkers. Voor merken schrijf ik slogans, grapjes voor op producten en sociale berichten, en voor (online) magazines schrijf ik reportages en interviews, veelal over reizen, culturen, theater en muziek. Ik schrijf ook korte verhalen op mijn blog (thestorybakery.com) en grappen die ik op podia vertel. Daarnaast hoop ik ooit een groot verhaal in boekvorm te publiceren. Ik bewonder de Amerikaanse comedian Aziz Ansari, omdat hij scripts schrijft, acteert, stand-upt en regisseert én daarnaast ook nog een komisch wetenschappelijk boek heeft geschreven over de liefde.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? ‘Rugpijn krijgen van het op on-ergonomische wijze achter mijn scherm gebogen zitten.’

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? ‘Dat ben ik nu. Ik heb de juiste balans te pakken tussen commerciële, journalistieke en artistieke opdrachten. De ene dag maak ik woordgrapjes over fruit, de volgende dag schrijf ik satirische nieuwsberichten. Vervolgens interview ik een inspirerende artiest om een dag later zelf op het podium verhalen te vertellen.’

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? ‘Blijven doen wat je het liefste doet. Ook als je oud, verrimpeld en de pensioenleeftijd van – tegen die tijd – 78 bent gepasseerd. Mijn werk is een onderdeel van mijzelf.’

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? ‘Minder stressgevoelig zijn en ik zou graag een olifantenhuid willen hebben als het gaat om mensen die hun mening óver mij tégen mij ventileren. Al past een olifantenhuid qua uitstraling niet echt bij mijn menselijke imago.’

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? ‘Dat ik me nooit uit het veld heb laten slaan, ondanks dat ik heel vaak ‘nee’, ‘we hebben je niet nodig’ of ‘het geluid van krekels’ heb gehoord.’

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? ‘In Amsterdam, zoals ik nu doe. Ik heb een tijd in Londen gewoond, wat fantastisch was, maar ik verlang er niet naar terug. Ik heb ook maandenlang in een tent gewoond in Amerika en als park ranger gewerkt, maar ook die fase is afgerond. Als ik nu ergens anders had willen zijn, was ik al lang vertrokken.’

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? ‘Mijn laptop, omdat daarmee al mijn verhalen tot stand komen. Maar als ik minder materialistisch denk: alle mensen om me heen waar ik veel om geef en mijn hoofd vol verhalen als souvenir van een avontuurlijk leven.’

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Dat ik heel veel dingen niet durf, maar alles doe. Of dat nou gaat om het solliciteren naar functies waar ik eigenlijk nog niet klaar voor ben of optreden tijdens stand-up avonden. Ik wil geen spijt hebben van dingen die ik niet heb gedaan en ik laat me niet tegenhouden door angst.’

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? ‘Ik wandel veel in Amsterdam, in het Flevopark of langs de grachten. Als me iets te binnen schiet, spreek ik mijn telefoon vol met audio-berichten of krabbel ik steekwoorden in mijn aantekeningenboekje.’

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? ‘Tegenwoordig zit ik vaak in de Tolbar, in de Amsterdamse Pijp, omdat ik in het gebouw ernaast, Cinetol, een bureau huur om te schrijven. Ik ga ook vaak naar Pain de Quitidien op de Spuistraat, omdat daar mijn theateravontuur met singer-songwriter Bobbie Wall – van het plannen van een road trip tot het schrijven van een voorstelling – is ontstaan.’

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? ‘Dieren eten van Jonathan Safran Foer om vegetariër te worden. Americanah van Chimamanda Ngozi Adichie, omdat ik na dat boek wist dat ik mijn vaste baan op moest zeggen, zodat ik meer tijd zou krijgen voor het creëren van waardevolle verhalen. Amy Schumer’s Het meisje met de onderrugtattoo om te leren over de stand-up wereld. En Opgeruimd! van de Japanse Marie Kondo omdat ik na het lezen al mijn oude zooi heb weggegooid.’

You Only Die Once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag?  ‘Gangsterrap met veel gun shots en air horns. I go out with a bang.’

Wie is mijn held of heldin in fictie? De Kleine Zeemeermin, Ariel, want zij kan met droge haren op de bodem van de oceaan dansen.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? De documentaire You laugh but it’s true over de Zuid-Afrikaanse comedian Trevor Noah die tijdens Apartheid werd geboren als ‘misdaad’, omdat hij het kind was van een zwarte moeder en een witte vader. Het perfecte voorbeeld van hoe je met humor een politiek boodschap kunt overbrengen.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? ‘Vind een goede balans in je werk, zodat je enerzijds geen geldzorgen hebt en anderzijds niet alleen voor het grote geld gaat en het risico loopt om je idealen te verloochenen en je creativiteit niet kwijt te kunnen.’

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? ‘Ik haal inspiratie uit films, exposities, theater, boeken en muziek. Daarnaast vind ik spelen met de taal een kunst op zich en is voor mij de hoogste kunstvorm aller tijden ooit: humor.’

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? ‘Mijn partner in crime is singer-songwriter Bobbie Wall, omdat zij het beste in me naar boven haalt op het podium, me laat inzien hoeveel voldoening het geeft om bezig te zijn met je eigen projecten en hoe fijn het is om iets af te maken.’

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? ‘Superbelangrijke mensen van een uitgeverij die potentie zien in mijn manuscript en van mij een grootse, meeslepende, beroemde schrijver maken.’

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? ‘In september 2017 gaat de voorstelling ‘Alleen als we samen mogen’, die ik heb geschreven met singer-songwriter Bobbie Wall, in première tijdens Amsterdam Fringe Festival. We brengen dan ook een boekje uit vol geïllustreerde verhalen, gedichtjes en grapjes en een cd met liedjes uit de voorstelling.’

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017 Ik heb het voordeel dat ik als interviewer veel van mijn helden heb mogen ontmoeten, maar ik zou graag meer vrouwelijke comedians willen leren kennen.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? ‘De voorstelling ‘Alleen als we samen mogen’ gaat in september in première en daarvoor speel ik met Bobbie Wall onder andere op Amsterdam Open Air en tijdens Zwarte Cross. Af en toe duik ik op in het stand-up circuit en mijn verhalen kun je lezen op http://www.thestorybakery.com. Bij het kopje ‘about’ staat een lijstje met alle opdrachtgevers voor wie ik schrijf en bij ‘speellijst’ vind je mijn speeldata en een foto van mijn hoofd achter een microfoon.’

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen? ‘Nu ik toch al super onopvallend de naam van countrypop-zangers Bobbie Wall een paar keer heb laten vallen, kan ik net zo goed ook deze vraag aan haar besteden.’

Hoe kun jij contact met mij opnemen? ‘Ga naar mijn website http://www.thestorybakery.com of volg me op iets sociaals, zoals Instagram (@thestorybakery) of Facebook (thestorybakery).’

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s