Passie Pensioneert Nooit voor Ilse Krabben

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? Het constant leren, onderzoeken, ontdekken, maken, en delen.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Vrij zijn van wat voor idee dan ook die je van mensen, opvoeding of de maatschappij hebt kunnen ontvangen. De keus volgen van je eigen authentieke weg en hoe je je leven wilt inrichten.

Wat is mijn grootste angst? Naarmate ik ouder word veranderd die, en zijn ze verminderd. We worden allemaal oud en gaan dood. Dat is het enige wat zeker is. Dus waar zou je dan nog bang voor hoeven zijn? Echt bang ben ik gelukkig dus zelden nog. Als kind leken de monsters onder mijn bed levensecht, nu zie ik dat ze allemaal verzonnen hersenspinsels zijn.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Meerdere aspecten: Het genot van iets collectiefs maken wanneer je het met de rest van de wereld deelt. En omdat het een plek is waar alles mogelijk is. En simpel weg die oneindige creativiteit waar in het maak proces door middel van observatie en verbeelding allerlei ideeën en visualisaties tevoorschijn komen. Die bijna als cadeautjes aanvoelen!

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Dat ik altijd doe waar ik zin in heb, en eigenwijs kan zijn.

Wat is mijn grootste valkuil? Dat ik soms te veel wil.

Wanneer zou ik liegen? Tegen mensen waar ik van houd niet. Tegen iemand waar ik geen respect voor heb omdat hij/zij zelf liegen of geen respect voor anderen heeft. Maar over wat kom ik één, twee, drie niet op. Ja vroeger op school moest ik wel liegen om te overleven. Die lange computer opdracht had ik nooit gehaald zonder fotoshop. Zolang het een andere niet schaadt is het oké. En de ergste vorm van liegen vind ik tegen jezelf liegen. Daarmee houdt je niet alleen andere voor de gek, maar ook jezelf. Zonde.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Kathryn Hunter, Ariane Mnouchkine, Al Pacino, Peter Brook, Thich Nhat Hanh, Sean Penn, en nog vele schrijvers en regisseurs maar ik onthoud enkel gezichten en zelden namen.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? De uren die ik moet maken op mijn computer. De organisaties die altijd te laat betalen, en hoeveelheid werk waar nooit een einde aan komt. Het is niet alsof je thuis komt en het werk af is. Maar gelukkig kan ik het nu wel uitzetten wanneer ik daar voor kies. Maar ook de eenzaamheid omdat mensen die niet in het vak zitten niet altijd begrijpen waarom je zoveel werkt voor vaak weinig betaald en altijd nul zekerheid. Dus soms moet je niet alleen jezelf blijven motiveren, maar ook nog eens je omgeving.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? In Parijs. Op de theaterschool. Eigenlijk een droom voor elke artiest…. Waarom? Omdat je elke dag bezig bent met je passie. In het vak is dat niet zo. Dan moet je zoals ik zei ook veel regelen/ werken op je computer. En de tijd met het toen nog bestaande theatergezelschap gezelschap: ‘Teatro Punto’. Een geweldige start in het theater en het moment dat ik echt verliefd werd op het vak.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Het bevestigd mijn geloof dat het mogelijk is om tot je dood met plezier en energie te werken wanneer je iets hebt gevonden wat echt jou kracht en passie is.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Het twijfelen in de miljoenen opties aangezien ik geloof dat echt alles mogelijk is. En het naïeve wat soms ook een kracht kan zijn zoals in het onmogelijke geloven, maar naïviteit kan ook frustrerend zijn omdat je te goed gelovig bent en dingen vanuit je eigen visie bekijkt maar de wereld en mensen ook vaak heel anders in elkaar zitten. En beter worden in mezelf verkopen waar ik eigenlijk een hekel aan heb. Ik wil gewoon maken, spelen, schrijven en het daarna delen maar op school wordt er niet verteld dat jezelf verkopen en netwerken de helft van het werk is.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Dat ik het vlammetje aan heb kunnen houden; daar bedoel ik mee de kracht en passie waarmee ik begonnen ben. En dat ik niet hervormd of heel erg beïnvloed ben geraakt door de jaren heen. Geïnspireerd natuurlijk wel, maar niet dat ik mezelf heb aangepast of aan mezelf getwijfeld heb om in een bepaald plaatje te passen. Al had ik wellicht misschien meer klussen gehad als ik dat wel had gedaan! Maar de klussen die ik nu heb geloof ik oprecht in.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Sinds ik als kind verhuisd ben van het platteland naar de stad mis ik het buiten leven ontzettend. Ik wil in een land wonen met een warme temperatuur en veel natuur zodat ik veel buiten kan zijn. Maar qua werk wil ik in theaters en op filmsets zijn op zoveel mogelijk verschillende plekken. Het schrijven is ideaal voor het platteland. En ideaal voor mijn passie van reizen aangezien ik overal internet heb en mijn werk door kan sturen naar de redactie.

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Mijn creativiteit.

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Dat ik echt niks vreemd vind. En dat ik een hele open houding heb naar het leven en mensen toe. En dat ik vaak mensen verras met kanten die ze niet van mij kenden of hadden verwacht.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Dat kan eigenlijk overal zijn. Als het maar een moment is waar ik er even ruimte voor maak. Al komt het ook vaak voor dat ze onverwachts opkomen wanneer het niet goed uitkomt en ik meteen honderd wekkers in mijn telefoon moet opslaan om de nieuwe ideeën niet te vergeten. Was het maar zo makkelijk dat je net als een kip even een ei kon leggen wanneer het uitkomt. Ideeën komen bij mij ongepland en ongeremd op. Maar daar word ik ook heel gelukkig van.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? Buiten in hopelijk mijn toekomstige tuin. Maar sowieso buiten in de natuur. En als ik in de stad ben binnen in een frisse, gezellig ruimte.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? Anne Frank, Taming your gremling, en Stilte. Ze hebben nog meer bewustzijn en fantasie gebracht. ‘

You Only Die Once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? De muziek van alle mensen waar ik van houd die heel hard een liedje zingen! Dan ga ik tussen hun in dansen en radslagen maken.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Als kind: Pipi langkous, Ronja de roversdochter, en vandaag de dag: Night’s of cabiria. En vele andere personages uit films en boeken.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Alle mensen waar ik van houd.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? Dogday Afternoon, Motor Cycle Diaries, Scent of a woman, Ponette, Sophie’s choice, Night’s of Cabira, Lost in translation, Amelie Poulain, My life as a dog, Moving art, en Man on Wire.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? De droom van elke kunstenaar om dat altijd te zijn. En dan zijn we ook nog eens heel slecht in het aanvragen, projectplannen, begrotingen etc. Ik snap er werkelijk nog steeds weinig van maar het is wel van noodzaak om je kunst te kunnen blijven produceren.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Een grote rol. Eigenlijk ben ik bijna elke dag al mijn ervaringen continue aan het verbinden met mijn kunst. Het is eigenlijk mijn grote liefde. En het geluk is dat die liefde altijd zal blijven. Het is deel van mij. Dat kan nooit weg gaan, en niemand kan het afpakken. Dat is nou een liefde waarvan ik durf te zeggen; dat is voor het leven.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Niet één persoon maar verschillende steunpilaren en inspiratiebronnen.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Eddy Terstall, Margien Rogaar, Vincent Vernerie, Ahmed al Rokh, en een producent om de korte film die ik geschreven heb te starten.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? My Electric House. De eerste solovorstelling die ik helemaal zelf geschreven heb, en geregisseerd is door Vincent Vernerie. En de nieuwe columns en artikels die ik zal schrijven. Maar ook het verhaal die ik geschreven heb voor een korte film.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017? Abdellatif Kechiche, Kathryn Hunter, Eddy Terstall, Ariane Mnouchkine, en Omar Poraz, en nieuwe redacteurs voor nieuwe schrijf klussen.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? De columns in Balans magazine, 12 oktober in het Beatrix theater tijdens het ADHD netwerk waar ik een lezing zal geven hoe het is om creatieve ondernemer te zijn met ADHD en een nieuwe fragment van mijn solo voorstelling zal spelen. En de tour van My Electric House. De datums hiervan zullen bekend worden op de website http://www.ilsekrabben.com die momenteel nog onder constructie is maar 30 Juli af komt te zijn.

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen? Vincent Vernerie (maar die spreekt en schrijft enkel Frans of Engels). Hoe kun jij contact met mij opnemen? ilseandwork@gmail.com of myelectrichouse@gmail.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s