Passie Pensioneert Nooit voor Diane Broeckhoven

Wat is de grootste passie in mijn werk? Ik ben een verhalenverteller en ben gefascineerd door taal. De combinatie van die twee ligt aan de grondslag van mijn passie. Het polijsten en verfijnen van al de verhalen die in de lucht hangen en ze omvormen tot literatuur… het is als een tweede adem voor me.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Dat mensen hun eigen passie kunnen volgen zoals ik dat gedaan heb in mijn leven. Het vraagt tijd, geduld, offers en de nodige zelfdiscipline. Maar een mens wordt er gelukkiger van.

Wat is mijn grootste angst? Ik geloof dat ik de leeftijd heb bereikt waarop angsten minder angstaanjagend zijn geworden.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Ik hou van de rust van het schrijven zelf, maar evenzeer van het op pad zijn en contact hebben met mijn lezerspubliek bij het promoten van mijn boeken. Het is een perfecte combinatie van het naar binnen gekeerde en het naar buiten gerichte.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Mijn manier om de dingen bij naam te noemen, om redelijk direct te communiceren, zonder omwegen. De buitenwereld heeft daar vaak meer last van dan ik.

Wat is mijn grootste valkuil? Misschien mijn enthousiasme. Ik haal me wel eens te veel werk op de hals omdat ik geen nee kan zeggen.

Wanneer zou ik liegen? Om iemand te sparen of om bestwil vind ik dat een leugentje wel is toegelaten. Maar in wezen ben ik zo eerlijk als goud!

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meest? Grote schrijvers, grote dichters, grote schilders. Maar ook gewone kleine mensen die hun ambities en dromen achterna gaan.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Ik hou eigenlijk van alle stadia van het schrijfproces, maar het vijf, zes keer herlezen van drukproeven kan me toch wel eens een zucht ontlokken. Op een gegeven moment zie je het niet meer en wil je het ook niet meer zien! Dan is een boek gereed om losgelaten te worden.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Hier en nu en op deze leeftijd. Omdat ik me helemaal aan het schrijven kan wijden en er geen haast meer is, deadlines niet meegerekend.

Wat zegt de uitdrukking ‘Passie pensioneert nooit’ mij? Ik kan er mij zeker in vinden. Als je een creatief beroep heb, dan voedt dat je eerder dan dat het je uitput. Het zou toch onzin zijn om je creatieve bron te laten opdrogen omdat je toevallig 65 wordt. Innerlijke rust en minder haast is een zegen op een zekere leeftijd. Het leidt tot meer diepte in je werk.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Misschien moet ik eens vaker NEE leren zeggen. En een beetje zakelijker worden zou ook een optie zijn.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Mijn roman De buitenkant van Meneer Jules (2001) is een everseller met 250.000 verkochte exemplaren, vijftien vertalingen en een monoloog die zo’n 500 keren is opgevoerd door acteur Kurt Defrancq. Van mijn laatste boek Wat Voorafging (een biografische roman over de moeizame relatie tussen mijn moeder en mezelf) hoor ik van lezers dat het hun leven veranderd heeft.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Waar ik nu leef en werk, in mijn heerlijk stille huis in het Antwerpse Begijnhof. Anders zou ik al lang op die andere droomplek zitten.

Wat is je meest waardevolle bezitting? Niets materieels. Ook niet mijn kinderen of kleinkinderen, want die zijn je bezit niet. Misschien mijn herinneringen, vooral die met een gouden randje.

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Ik ben altijd enthousiast en positief ingesteld. Niet omdat dat zo hoort of omdat het iets oplevert, maar omdat ik zo in elkaar zit.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Ongetwijfeld in de trein. Ik heb geen auto en ben vaak onderweg, meestal naar lezingen. Het ‘niemandsland’ tussen twee bestemmingen, het voortbewegen, het voorbij glijdende landschap, de cadans… geen betere inspiratiebron voor nieuwe ideeën.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? Ik verkies kleinschalige, biologische, gezonde eethuizen boven sjieke restaurants, een uitzondering daargelaten. Het eten moet lekker zijn, je moet geen uren hoeven wachten, en bovenal: de bediening moet vriendelijk zijn. Een zure ober of een kribbige jongedame die het eten voor je neus neersmijt? Dan zien ze mij niet meer terug.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? De boeken van o.a. Herman Hesse, Philip Roth, Gabriël Marquez en vele anderen, vanwege hun mooie taal, maar vooral omdat er tussen de plooien van de verhalen een spirituele laag verborgen is.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Ik heb eerder favoriete boeken dan favoriete schrijvers. Ik ben een veel-lezer en kan me totaal verliezen in een beklijvend boek. Een paar namen dicht bij huis: Jan Wolkers, Connie Palmen, Oek de Jong, Chaim Potok, Carmiggelt, Annie M.G. Schmidt. E.v.a.

‘You only die once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? ‘A perfect day’ van Lou Reed, gezongen door Rick de Leeuw. En de vioolmuziek uit de film ‘Schindlers List’.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Alice in Wonderland.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Mijn kleinkinderen.

Welke film zou ik jou aanbevelen om ooit in je leven te zien? Dead Poets Society. Das Leben der Anderen. Lion. Sprakeloos.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren’ mij? Er zit een kern van waarheid in. Zonder financiële armslag is er soms te weinig ruimte voor creatie. Maar als de financiën niet toereikend zijn, moet je er offers voor brengen, de handen uit de mouwen steen en niet neerkijken op een tijdelijk baantje.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Veel, want ik geloof wel degelijk in de troost van schoonheid en kunst

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Mijn lezers zijn mijn fans, sponsors heb ik niet en de partners in crime zijn vrienden, vriendinnen en gelijkgestemde zielen.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Ik heb niemand op het oog: schrijven is een solitaire bezigheid. Met mijn uitgeverij (Vrijdag) wil ik uiteraard zoals vanouds altijd graag samenwerken.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? Naar een muziek/theaterproject waarvoor ik de tekst ga schrijven. Maar het is nog in de embryonale fase en ik mag er nog niets over zeggen. Wordt vervolgd.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017? Ik had graag Sonja Barend ontmoet naar aanleiding van haar prachtige biografie ‘Ik kom nooit meer terug’. Ik zou een een interview met haar hebben voor de krant, maar het ging niet door i.v.m. haar gezondheid. Jammer!

Waar kun je mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? Tijdens lezingen in bibliotheken, in diverse boekhandels bij de promotietournee van mijn nieuwe boek (in het najaar) en op de Boekenbeurs in Antwerpen. Voor de juiste data en locaties: zie http://www.dianebroeckhoven.be

Wie zou ik graag uitgenodigd om hun PPN-verhaal te vertellen? Collega-schrijfster Elisabeth Marain elisabeth.marain@gmail.com

Hoe kunt u contact met mij opnemen? diane.broeckhoven@belgacom.net

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s