Passie Pensioneert Nooit voor Guus van Holland

Wat is mijn grootste passie? Ik schrijf graag over wat mijn hart me vertelt, ik golf omdat ik plezier beleef aan speelse uitdagingen en ik mediteer veel (vrijwel dagelijks twintig minuten) omdat ik me daar comfortabel bij voel en het mij verrijkt.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Het ultieme geluk heb ik nooit ervaren, wel een moment van euforie als ik liefde en vriendelijkheid ervaar óf (in triviale zin) als ik heb ‘gescoord’. Maar het blijven momenten waarnaar ik zo min mogelijk proberen te streven: het is zoals het is, soms dient zich geluk aan, vaak niet. Let it be.

Wat is mijn grootste angst? Niet meer (h)erkend te worden als mens, vergeten en overgeslagen te worden, en dat ik anderen niet meer (her)ken. En ik niets meer kan delen met anderen.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Ik ben sinds vijf jaar gepensioneerd, dus heb ik geen werk meer. Toch overkomt mij soms het gevoel dat ik weer werk, als ik iets doe (schrijf) wat een ander van mij verlangt. ‘Want je kunt het zo goed!’

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Ongeduld, plotselinge (niet meteen verklaarbare) woede, te veel aandacht vragen en te veel (willen) praten/vertellen/schrijven.Vroeger was dat over anderen oordelen, liefst veroordelen. Dat heb ik afgeleerd, sinds ik mij bezighoud met boeddhisme en mediteer: wees vriendelijk voor jezelf als ook voor alle andere levende wezens.

Wat is mijn grootste valkuil? Spontaan en gretig te veel ‘werk’ aannemen, anderen plezieren en mijn mogelijkheden overschatten. En dan écht depressief te worden, omdat ik ‘het’ niet aankan.

Wanneer zou ik liegen? Als ik bang ben anderen te kwetsen.

Welk rolmodel heeft de grootste invloed op mij gehad? Jim Morrison vroeger, en Neil Young. Nu mijn boeddhistische leraar Sakyong Mipham Rinpoche en (via zijn boeken en geschriften) zijn overleden vader Chögyam Trungpa, beiden van de Shambhala-traditie.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Doen wat een ander (de baas, opdrachtgever) wil.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Bij grote internationale sportevenementen, zoals de Tour de France en wanneer ik met grote sportmensen sprak zoals basketballer Michael Jordan, basketbalcoach Phil Jackson, de wielrenners Bernard Hinault, Greg LeMond, Francesco Moser en Jan Raas, skiër Alberto Tomba en de voetballers Stanley Matthews, Eusebio en Alfredo Di Stefano. Schrijven over wat ik erbij voelde, als dat mocht. Naarmate mijn leeftijd vorderde voelde ik mij gelukkiger worden zodra ik eigenzinnig durfde te schrijven over mijn passie en compassie met anderen. Langzaam maar zeker vond ik de stijl die mij past. Toen kreeg ik ook steeds meer waardering, zonder dat het mijn bedoeling was. Het kwam (en komt) steeds meer uit mijn hart.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Dat je altijd naar je hart moet blijven luisteren, wat anderen ook zeggen en hoe anderen er ook over oordelen. Passie is het mooiste wat er is. Het wordt een probleem zodra je hart zwijgt of wordt geblokkeerd.

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Meer genieten van het moment, meer geduld, minder aandacht vragen, minder in een slachtofferrol kruipen, me minder door anderen (hun gedrag, houding en oordeel) laten leiden. Dit ben ik, ik voel wat ik voel, wat jij voelt is jouw gevoel. Leven en laten leven. Zo zou ik het liefst willen leven. Maar toch wil ik vriendelijk zijn voor mezelf, kwetsbaar, ongeduld, slachtoffer, boos, verdrietig, depressief, het mag allemaal.

Welk beroep zou ik hebben in een volgend leven? Monnik (voor zover dat een beroep is) of onderzoeker.

Wat is mijn grootste professionele prestatie? Zestien keer de Tour de France verslaan als krantenverslaggever met (in vergelijking met nu) zeer beperkte communicatiemogelijkheden. Ik heb zeker meer grote prestaties geleverd. Interviews met Michael Jordan in Chicago bijvoorbeeld, reportages in mijn favoriete land Italië en reportages in Liverpool met nabestaanden van stadionrampen en hun hulpverleners.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg, in mijn stad? Thuis, op de bank, boeken lezend én als ik mediteer thuis op mijn kussen of in het boeddhistisch centrum. Dan wel in mijn huisje op de Veluwe, of daarbuiten, alleen met mezelf in de natuur. Ik houd niet van de stad, ik ben een plattelandsjongen, ik bivakkeer het liefst in de reuk van de natuur, met geluiden van dieren, van koeien tot kippen en vogels en rondom rustige, vriendelijke mensen die je nog groeten. Daar durf ik mijn hart het meest te openen. Ver van de drukte, van opdringerige, haastige en gestresste mensen, ver van schreeuwerds en mensen met een grote mond, ver van de massa, zoals ik die jarenlang in volle, mijn gemoedsrust bedreigende stadions heb geduld. Jarenlang was ik fascineerd door het immense geluid van bomvolle stadions, ik raakte er door bedwelmd en schreef verdoofd over het lawaai dat mensen maakten totdat ik besefte dat ik diep van binnen gewoon bang was. Ik hoop nooit meer een vol stadion te betreden of mij in grote massa’s te begeven. Mijn stad bestaat niet, alleen mijn dorp en mijn buitenverblijf in de natuur. Daar krijg ik de beste ideeën.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken, in mijn stad? Heb ik niet, liefst drink en eet ik thuis. Een favoriet restaurant heb ik niet, alleen in restaurants in Italië met Italianen en mijn gezin.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Mijn vrouw Maddy, die mij aanzet iets te doen wat ik nog niet heb gedurfd (bijvoorbeeld over iets en iemand schrijven) en mij ook aan de grond houdt als ik te euforisch dreig te worden. Daarnaast vind ik het heel waardevol als mijn zoon Robin mij complimenteert: ‘Goed gedaan, pa.’ Dan ervaar ik een moment van geluk. Heerlijk om me even in te wentelen.

Met wie zou ik in de toekomst graag willen werken? Met mijn boeddhistische leraar Sakyong Mipham Rinpoche, als inspiratiebron.

Naar welk project, in de nabije toekomst, kijk ik uit? Een boek schrijven over mijn zoektocht naar de zin van mijn manier van leven, beleven en overleven én welke talrijke inspiratiebronnen ik daarvoor heb geraadpleegd en nog steeds raadpleeg.Van lsd en andere hallucinerende middelen, sportbeleving, -studie en -beschrijving, alle vormen van psychotherapie en spirituele ervaringen tot boeddhistische cursussen en trainingen. Met de slotzin: ik ben dan toch uiteindelijk onwetend.

Welk rolmodel zou ik graag willen ontmoeten en spreken? Basketbalcoach en in mijn beleving meest erudiete sportcoach aller tijden, Phil Jackson (zen-boeddhist, overlever en leraar van sportmensen met een super-ego zoals Michael Jordan, Shaquille O’Neal, en Dennis Rodman).

Ga ik pensioneren van dit werk en leven waar ik van houd? Who knows where the time goes.

Hoe kun je contact met me opnemen?

Mail me: hollandg@ziggo.nl

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s