Passie Pensioneert Nooit voor Carla Zijlstra

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? Mijn grootste passie in mijn werk als fysiotherapeut is patiënten zichzelf te laten verbazen over wat ze wel kunnen en wat ze misschien anders kunnen doen, waardoor ze vrijheid creëren in hun leven. Ik leef met de filosofie dat bewegingsvrijheid bijdraagt tot geluk. Ik ben daardoor vaak meer motivator dan fysiotherapeut.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Ik vind geluk iets waarnaar ik meestal naar op zoek ben. Zo iets als balans. Het schrijven van mijn biografie “ Tussen hemel, ijs en aarde” maakte me gelukkig omdat het totaal nieuw was voor mij. Mijn wens om het af te maken werd realiteit. Ik moet mezelf zo af en toe knijpen dat ik daarvan blijf genieten. Het is af, ik hoef niets en mag op een stapeltje boeken zitten en een glas wijn drinken.

Wat is mijn grootste angst? Dat er iets met een van mijn dierbaren gebeurt. Maar daar lig ik niet elke nacht wakker van.

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Met de betrokkenen een goede uitkomst voor de patiënt bereiken. Ik houd er niet van om dertig minuten met patiënten bezig te zijn en daarna stoïcijns verder te gaan met de volgende. Ik ben daarom bereikbaar en dat weten sommige patiënten als ze me nodig hebben. Die mogelijkheid motiveert ons beiden.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Dat ik te weinig tijd neem. Als ik nu op mij schaats carrière terug kijk denk ik wel eens dat ik in een bubbel leefde. Maar misschien is dat wel inherent aan topsport of een andere passie in je leven waar je ingezogen wordt als deining op zee.

Wat is mijn grootste valkuil? Mijn energie. Heerlijk om te hebben, maar soms ook lastig als je moet gaan zitten, rusten, observeren en luisteren naar jezelf. Een echo heeft tijd nodig om te resoneren.

Wanneer zou ik liegen? Als ik de waarheid soms bijna vertel.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Ik werk samen met twee geweldige mensen, Geoff Speldewinde en Cathy Mellor, allebei groots in het uitoefenen van hun beroep in de revalidatie. De een is goed in het dirigeren, de ander in het innoveren. Ik leer van beiden door het implementeren van nieuwe visies, technieken en therapieën, maar ook door acceptatie van het leven, empathie en communicatie niet uit het oog te verliezen.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Het aanvragen van toestemming bij verzekeringsmaatschappijen en wazige instanties en uitleg geven van relevantie en urgentie voor anderen. Maar het is altijd beter dat ik dat doe voor een patiënt dan dat ze zichzelf hard moeten maken voor een ellendige situatie.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Ik ben heel gelukkig als ik door de Botanische tuin in Sydney wandel en via Victoria Street met een koffie naar mijn werk ga in het St Vincents Hospital. Dan besef ik dat dit is wat ik nu wil doen. Work and Love. Ik vind het een voorrecht om bij een patiënt de kamer binnen te lopen en vertrouwen te genieten dat ik deze nog onbekende persoon iets verder kan helpen.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Ik hoop nog heel lang passie te houden om nieuwe dingen te ondernemen en interessante mensen te ontmoeten. Meer piano te spelen, te lezen, Spaans te spreken, gebieden te ontdekken en in een tentje wakker worden met gourmet ontbijt en in ijskoud water te springen als ik het heet heb. Ik ben nieuwsgierig, romantisch en reislustig

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? De dag gewoon eens voorbij te laten gaan zonder plannen te hebben.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Mijn praktijk opzetten en niet afstompen door ook op ander plekken inzetbaar te blijven. En dit te combineren met het opvoeden van mijn twee dochters en met mijn gezin gelukkig te zijn.

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Ik ben hier in mijn huis gelukkig. Ik heb een paar dennenbomen in een ‘reserve’ voor mijn tuin en denk aan Bergen aan Zee als ik dat zie. Zou graag een appartement in Hobart hebben, want ik hou wandelen op Tasmanie. Hobart is een Europees aandoende stad met een gigantische modern museum MONA aan de Derwent river en een gezellige binnenstad. Zie daar in de film Lion! Misschien verhuis ik nog wel eens. Mijn kracht om mezelf gelukkig te maken.

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Niet stil zitten. ‘Live to the fullest,’ schreeuwen mijn dochters. Als ik het zelf mag zeggen: ik zie veel en voel veel.

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Ik krijg de beste ideeën als ik in een bepaalde gemoedsgesteldheid ben. Dat kan overal zijn en heb dat vooral ontdekt toen ik schreef. Ik ben vaak onderweg of iets onderhand aan het doen. Er is een zeker concentratieniveau gevuld met muziek of autorijden. Van daaruit openbaart zich creativiteit. Muziek (minimal piano met veel repetitie, net schaatsen) en alleen zijn speelt een cruciale rol.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad? Ik verblijf wekelijks in Canberra. Dan eet ik Thais met een goede vriend. Altijd hetzelfde: mixed entree en Massaman curry en een ‘metala’ rode wijn.

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? Een man van Ariana Fallaci, Het isolement in een cel en de vrijheid die ik heb door nooit met oorlog en verzet in aanraking te zijn geweest. Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Peter Buwalda, Tim Winton, Esther Gerritsen, Boudewijn Büch, Grunberg en de net nieuwe dame Lize Spit.

‘You Only Die Once’. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? Piano muziek. Er is zoveel moois. Tiersen, Bach, Keith Jarrett, Schubert, Jeroen van Veen (prachtig Richter), Sia om te dansen, The Rolling Stones, Bowie, Abba. Maar piano voor als ik dood ben.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Minnie Mouse.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Daisy is een vrouw die woont in mijn dorp. Ik praat geregeld met haar als ik denk dingen in mijn leven anders te moeten doen. Ze is ontzettend grappig, beide benen op de grond en schuwt het avontuur niet.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? Amelie, met Audrey Tautou, Frans, uit 2001. Prachtig hoe zij met haar handen de bonen in de jute zakken voelt.

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? Het je kunnen veroorloven om een gedeelte van de week dingen te maken, te schrijven, te fröbelen, te schilderen, gewoon iets spontaan uitzinnigs te doen of helemaal niets te doen. Jezelf anders te mogen ontdekken.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Ik ben mede door mijn ouders al vroeg met kunst en musea in aanraking gebracht. Ik groeide bovendien op in Bergen, een kunstenaarsdorp met veel excentrieke mensen, ook schrijvers en leerde daar Ans Wortel kennen. Ik las al haar boeken, was een groot fan, omdat ze ruig was en deed wat soms eigenlijk niet kon. Ik heb schilderijen van haar in een container hiernaartoe laten komen. Uit het boek “ Art as therapie” van Alain de Botton en John Armstrong lees ik fragmenten die toepasbaar zijn op mijn werk. Daar put ik moed uit en ik dat hoop dat door te geven als een soort berusting.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Mijn vriendin met wie ik elke maandag fiets en zeg’ first things first’, dan stappen we op en gaan we een paar uur weg en daarna lunchen en praten we bij zoals vrouwen dat doen. Vast prik. Mijn man als we samen op stap zijn.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Met Peter Buwalda als het om schrijven gaat. Zijn boek Bonita Avenue, maar ook zijn columns zijn snel, geraffineerd en herkenbaar. Hij zegt wat de meesten van ons denken. Ik ga een tweede fictieve roman schrijven en zou graag kennis willen maken zonder de verplichting te hebben dat we daarna moeten gaan schaatsen.

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? Mijn tweede boek en nieuwe cursussen over het ontrafelen van de waarheid over pijnbeleving in relatie tot fysiotherapie.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017. Ik kan uren luisteren naar David Butler en Lorimer Moseley. Twee genieën uit Adelaide en schrijvers van het boek Explain Pain. Geven in Nederland ook cursussen met de naam Begrijp de Pijn.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? Ik ben te vinden op een rechte lijn van Groningen naar het uiterste puntje van New Zeeland. Op 2000 km voor het einde rechtsaf. Als je pinguïns of ijsberen ziet ben je te ver. Ik woon tussen de possums, slangen en kangoeroes.

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen? David Butler uit Adelaide.

Hoe kun jij contact met mij opnemen? Via mijn telefoon 0061 4 58690125 of via mijn e-mail czijl69@exemail.com.au

Hier kun je mijn boek vinden ‘tussen hemel, ijs en aarde’.

figuur

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s